|
Za. : Lik terecht op stuk tegen journalistiek geneuzel.
Vr. : Gezien de zelfbevestigende samenstelling behoeft de Raad van State conform een oranjerie.
Do. : Toen hollebollegijs het RVD-wiel draaide kon je De Telegraaf tenminste nog de schuld geven.
Wo. : Niks voor ons dot kom.
Di. : And the winner of the USpresident-Open is the flock Ironsuicide/Glamourdrone.
Ma. : Zijne schijnheiligheid Roemer Pechtold verdient een spotprent.
Zo. : Content, ja alweer zo’n plurkerige begripsverwarring.
Het dichterlijk hier om je hoek
stond meer voor minnen te boek
dan in plusfouren broek
look alike moeder d’r kloek
raakte dus ongerijmd zoek
liever vandaag geen bezoek
dat haalt je de andere koek(koek).
Ragrap:
prpr kst bla blaa pr onk qju em
plup kst vlup bee hahaha prpr.
Taprap:trtr klets na blow pr onk qju em
plup pst flup bee hahaha prpr klets na.
Gaprap met z’n jan-op-maat:
prpr kst bla blaa pr onk qju em
plup kst vlup bee hahaha prpr.
Zie voor een verrassende proeve van het werk van mijn talentvolle schrijfvriend L.W. van Poortland, M.A., eerste vervolg, de site http://locker.bekijknu.nl. En vergeet de kritisch noten op http://boekenopener.paginapunt.nl niet.
Oneindig lang leve de ironie. Welkom niettemin op deze experimentele pagina van publicist revers locker (ps.) die zich hier dwangmatig presenteert met gemengde gevoelens. Hij is tevreden als anderen kennis willen nemen van zijn schrijfwerk (dat NIET mag worden verkocht). Ongeacht wie, hoevelen en in welke mate. Interactie met lezers over zijn prestaties via e-mail mijdt hij niet. Vier romanmanuscripten , zoals in de rechterkolom samengevat, en twee gedichtenbundels van zijn hand zijn gratis beschikbaar. Pittige fictie met verstrooid ingebouwde onthullingen. Rechtstreeks van de scribent te ontvangen op je pc als een beveiligde e-mail in de vorm van een worddocument. Te bestellen bij locker's adres boekenopener@live.nl. Geen e-reader of i-prut nodig. Met dit initiatief is geen enkel winstoogmerk gemoeid.
Maandag 10 januari 2011 begon de verschijning van locker’s e-mailroman “Over Die schreef” als feuilleton in wekelijkse afleveringen op zijn site http://boekenopener.bekijknu.nl. Deze afleveringen zijn voor iedere belangstellende te volgen. Gemiste vervolgen worden op bestelling gratis ge-emaild door boekenopener@live.nl.
Links:
Voorbeelden van eigen werk:
Fragment uit de e-roman Alias Luchtkasteel
Langzaam kwam Alois bij. Hij was zich niet bewust waar hij was en wat hem was overkomen. Hij keek verdwaasd om zich heen en slaagde er niet in tot de werkelijkheid van het moment terug te keren. Moeizaam richtte hij zich op. Voelde naar zijn voorhoofd, waar na de klap een bloedende wond was ontstaan. Hij pakte automatisch zijn zakdoek en drukte die ertegenaan. Hij stond onzeker op. Tastte naar niet meer bestaande stangen en grepen, en baande zich mechanisch een weg door de wirwar van verwrongen ijzerdelen om hen heen.
Het kermen van zwaargewonden drong niet tot hem door. De consternatie ging hem voorbij. Hij zag niet de flarden bekleding en losbengelende draden in de schemermist. Rook niet de geur van geschroeide verf. Negeerde het sissen uit gebroken leidingen. Het vonken van geamputeerde elektriciteitsdraden. De in elkaar verkronkelde treindelen.
Temidden van de algehele chaos en ontreddering lette niemand op hem. Hij was in een andere wereld.
Als gedreven door een commando op afstand begon hij afwezig langs de spoorlijn naar het oosten te sjokken. Uren achtereen strompelde hij moeizaam verder. Zich onbewust van zijn toestand. Stond soms verbaasd om zich heen kijkend stil. Viel dan weer terug in zijn hobbelgang. Keek op zijn horloge dat op negentien over negen was blijven stilstaan. Hij begreep niet waarom. Zijn geheugen had hem in de steek gelaten. Hij kwam niemand tegen. De geluiden rond de ramp vervaagden en verstomden. Het werd doodstil om hem heen, maar hij merkte de verandering niet op.
Ter hoogte van de Hamtoren stortte hij met een grijns op z’n gezicht in elkaar. Hij bleef liggen totdat hij daar tegen de middag werd gevonden door een boerin, die achter haar aanhoudend keffende terriër was aangegaan.
Fragment uit de roman “De Draak” >>
{...Dat pretentieloze miniatuurtje, ooit samen in gedeelde verwondering over het aandoenlijke formaat en de aangrijpende kleurschakeringen tijdens de huwelijksreis op de kop getikt bij gelegenheid van een zonnige verkoop-expositie van lokale beeldende vrije-tijds kunstenaars in Harrogate. Bloedserieuze amateurs die voor alles een verklaring hadden. Een even pasklare oplossing zoals hij die zelf ook altijd had weten te vinden. Een bevestigend kleinood van zekerheid en positieve waardering. Gekocht voor een zacht prijsje. Glimmend met talrijke bronskleurige details erin, en een hartje van mild zacht groen. In een door de jaren tot zacht bruin verkleurde grenen omlijsting, nog steeds gaaf gevernist.
Het past bij ons. Het hoort bij ons, vonden ze toen. Als talisman. Ze vonden dat jarenlang. Totdat het miniatuurtje zo’n vast en vertrouwd onderdeel van de ene muur was geworden dat er niet meer naar werd omgekeken. Het was bij geen van beiden opgekomen er wat anders voor in de plaats te hangen: een poging tot sacrale schending. Was het ooit bij het afstoffen gevallen dan had het even nieuwe aandacht gekregen en maakten ze elkaar wijs dat opnieuw was gebleken dat het niet kapot kon. Weet je nog wel.
Een tussengebied van aarzeling of twijfel had ontbroken. De vergetelheid had zich op kousenvoeten over het miniatuurtje ontfermd. Er hoefde geen ergernis of verwijt te worden voorgegeven over een verlies van betekenis. En tot een herontdekking en herwaardering zou het niet meer komen.
Het miniatuurtje hing even behouden als hun ideale relatie in de lucht als een permanente bedreiging van de onvrede. Een overbodige trekpleister op ooghoogte in de huiskamer, westzijde. Het had een weelderige licht-inval nodig, of een geraffineerd spotje erop. Prettig om naar te kijken als de gewenning niet jaren terug al had toegeslagen. Gesitueerd op een uitgelezen, volmaakt logische plek in de zithoek. Zo hoorde het. Een vergeten kleinood. Het hoorde bij hun samen. Ook zonder koestering. Hun garantie op een onverminderde status quo. Misschien hadden zij allang juist het eerst van dat ding af gemoeten om een begin van positieve verandering te forceren. Om redenen die hij niet wist of kon thuisbrengen. Leven in de brouwerij of zo.
Stap voor stap aanpassen en vernieuwen. Een inleiding tot de volgende. Compensatie. Het evenwicht dat hij niet wenste...}
==
Onomstotelijke klaarkomst:
Onhandig ontstegen
was Joost’s ontknaping
een gelukzalig momentum
bij het paalklimmen
tijdens de lichamelijke oefeningen
vandaar
joost mag weten.
==
Fragment uit romanmanuscript 'Over die schreef':
{... Achterneef bevestigde dat de concurrentie moordend was en dat de zaken in de branche slecht liepen. ‘Je bent weer een stukje vooruitgegaan’ beleerde neef wijsneus. ‘Maar er valt al met al helaas voor een zichzelf serieus nemende nette uitgever nog geen droge boterham aan te verdienen. Omdat de risico’s van floppen groot is wil die er geen moeite voor doen. Hij gaat voor kassuccessen. Omtoveren tot bestsellers. Veel manuscripten waarop door onbekenden jarenlang bloedig is geploeterd worden door letterfittende redacteuren niet eens bekeken. Ze houden de bal in hun bezit. Je kunt op een boycot rekenen van de boekenbalmaffia, die doodsbenauwd is dat de markt overspoeld raakt door nieuwe concurrenten. Ze willen je er gewoon niet bij hebben. Zij bepalen met een zichzelf handhavend stelletje woordblinde schriftgeleerden de inhoud en regels van het sociaal cultuurgoed. Ik voorspel je dat jouw werk na drie maanden vasthouden door het puik der Hollandse letteren wordt neergesabeld met conclusies als ‘.. deze overbodige bijdrage is door de veelzijdige inhoud niet passend voor ons fonds’ of ‘..uw werk zal bij ons in deze vorm onvoldoende tot zijn recht kunnen komen..’ Ik ken de stereotiepe dooddoeners uit m’n hoofd. Bij de aanbieding moet retourporto worden bijgevoegd. Anders hoor je er helemaal niets meer van of raakt de inzending zoek. Echt man. We worden gemanipuleerd door een stelletje uitgeversmafiakezen die oplagecijfers opleuken of faken. Ze manipuleren leesclubs in en beïnvloeden op grove wijze het recensiewezen. Al die tienduizenden voorgeprogrammeerde Hollandse en Vlaamse kluppies. Je komt er gewoon niet doorheen.’
Het klonk Jasper bekend in de oren. Hij vulde moeiteloos aan met hem bereikte standaardvarianten: ‘Uw werk is niet vernieuwend genoeg; mist tijdsgevoel en laat te weinig aan de fantasie van de lezer over’, ‘U bent verliefd op het idee literatuur te produceren, maar dat wijst nog niet op talent’, ‘De invalshoek is origineel maar de stijl te weinig prikkelend’, ‘We zoeken naar werk dat het niveau van de taal en de beelden kan boeien. Op dat aspect schiet uw boek tekort’, ‘ U onderbreekt de lijn van het verhaal teveel om het tot een commercieel succes te maken, ook al omdat de dialogen niet sterk zijn’..
De afweer ging Jasper teveel alle kanten op. Het kon niet serieus zijn. De incrowd van het artistieke recensiewereldje wringt de argeloze lezer op louter subjectieve gronden permanent twee prototy...}
==
Uit de gedichtenbundel 'Ongeregelde Zinsbegoogleling':
voor verstaanders onder de olie tot
zijn woorden overbodig de roes uitwerkt
met de ogen toe waterdicht schokvrij
als het maar stampt of achter slot en grendel
swingt dicht je je tijdloos kapot
zit je goed in haar vel weer iets anders
toch? mooi gevonden
buiten de canon .
==
Fragment uit romanmanuscript 'Façades':
{...Connie deed haar best de moed erin te houden. Na voor haar doen lang stil te zijn geweest excuseerde ze zich slecht te hebben geslapen.
‘ Kun je nagaan. Sils Maria speelde door m’n hoofd. De heer mag weten waarom. Weet je nog Jaap, die schitterende wandeling langs het meer en ons bezoek aan dat sombere Nietzsche-Haus? De gemoedstoestand van Nietzsche was bijna tastbaar in mijn droom. Griezelig hoor. Die druilerigheid hier heeft er wat van. Het schijnt bij mijn stemming te horen. Waarom grijpen die dingen zo in elkaar? Het deprimeert me. Niks voor mij.’
Jaap kon zich alleen nog vaag iets van Sils herinneren. Hij moest toen een jaar of vijftien zijn geweest schatte hij. En had Connie had voor haar doen in die vakantie net als nu nogal afwezig gedaan? Geen aandacht aan besteden. Verse koffie stimuleerde de dadendrang. Er viel in en rond het vakantiehuis heel wat te beredderen. Verder rommelen aan de colombage-delen van het bijgebouw stond op het programma. Het dak moest gerepareerd, de schoorsteen opgemetseld en de berging uitgemest. Het was de bedoeling van Jaap en Johan dat er een gîte met een inpandige garage voor in de plaats zou komen. Die week nog zouden ze ermee beginnen met de hulp van Pierre Louis, een lokale boer, die met z’n trekker het grove sloopwerk voor z’n rekening nam. Hier viel voor hem tenminste nog wat te verdienen. Pierre had gewaarschuwd dat je bij het graafwerk moest uitkijken. Je kwam soms de meest merkwaardige dingen tegen die aan het turbulente verleden van de streek herinnerden. Zo hadden ze eerder onder een dikke koek van puin en schapenmest resten van uniformen gevonden en hulzen. Navraag bij oudere dorpelingen had de bevestiging opgeleverd dat zich tegen het einde van de oorlog verdwaalde Duitse sluipschutters in de boerderijresten hadden verscholen. Sommigen zouden hun gevechtskleding op tijd hebben verruild voor gestolen overalls, en waren gedeserteerd. Anderen hadden zich dood gevochten en waren direct ter plekke in de toch al omgewoelde aarde begraven. Piëteit had grenzen. Verzamelwoede niet: Connie had twee gevonden koperen hulzen netjes opgepoetst en op de ombouw van de open haard gezet. Rondom het slaghoedje was PDP 26.9.16 gestanst. De ‘grote oorlog’ is alomtegenwoordig in Frankrijk...}
Om een lang verhaal kort te maken
dient het niet te worden gehaald
of erop gekomen,
maar eroverheen gelezen,
zoveel mogelijk wit vermeden,
interpunctie geminimaliseerd,
het lettertype verkleind,
de taal er geen woorden voor te hebben,
de fantasie losgelaten,
verband en bedoeling te vervagen,
de volzin leeg te lopen,
het stijlloos bezigzijn zonder synoniemen aanvaard,
de leespauze tot genre verheven, naar willekeur
in-
en
uit -
gesprongen,
men elkaar relevante kalmeringspillen
voor te schrijven,
ontgoogleling worden omarmd,
wederzijdse neutralisatie van radiokwebbel en tvbabilonië,
minder te worden meegemaakt,
niet verder worden doorverteld,
en voorts
het alfabet opschonen,
't literairecompromisprovoceren,
+iedere tekstschriiver tegen de
| 
